yıkılacağım

 bu kanayan yara hiç dinmeyecek mi...

 yollarla gelen hasret bitmeyecek mi

 dayandığım dağlar bana da sırt çevirmeyecek mi?

 işte o zaman bende ağlayacağım

 bir gün gelip yanıma

düüşüncelerimi dillendirmeyecek mi?

benim yapamadığımı yapıp beni mutlu etmeyecek mi?

işte o zaman bende güleceğim..

elllerimi ellerinin arasına alıp

bakmayacak mı gözlerimin içine

söylemecek mi bir kelime

işte o zaman benim de kalbim çıkacak gibi atacak..

yarim deyip ellerinde bir gülle

dilinle bir dize atilla ilhanla

gelmeyecek mi yanıma?

işte o zaman ben de mutlu olacağım..

terkedip gidince ağır sözlerle

bakmadan arkasına bile..

gitmeyecek mi o da herkes gibi?

işte o zaman ben de yıkılacağım...

  kum saati

yarını düşün

bugünsüz bir yarını

boş bir yarını, geçen zamanı

karıştır düşüncelerine

zaman kayıp giderken ellerini arasından

kum saatini ters çevirme şansın yokken

kaçırma ayağına gelen fırsatları

her fırsat bir kere çalar kapıyı..

nasıl durduramazsan hızla akan nehri

nasıl tutamazdan dönen dünyayı

işte akreple yelkovanda kovalar birbirini öyle

hiç mi hiç durmaksızın....

sakin geç kalma sevdiğini söylemek için

sakın geç kalma hayat kurtarmak için

unutma ki küçük çocuk

hayat aldığı zamanı asla vermez geri sana..

keşkelerle doluysa dünyan

her yaptığından sonra bi keşke

aklında....

hayat senden en önemli şeyini

    bugün çarşıdaydık kankamla....bugün çarşıda kutlama varmış..halk oyunları günüymüş galiba tiyatro önünde konuşma var ve davullar...tabi olmazsa olmazları unutmayalım..PAYLAÇOLAR..

neyse biz işimizi hallettik eve dönüyoruz..paylaçolarda karşıdan geliyorlar.....önümüzü kestiler ve söyledikleri şey şuydu;

-SİZ ŞİMDİ BİZİ GÖRDÜNÜZ VE ŞAŞIRMADAN YÜRÜYORSUNUZ VALLA İNANMAM..

benim cavabım şu oldu..

-biz sizden daha deliyiz....kankamda ekledi

-bizde sizdeniz bizde sizdeniz....

(sonraki halimizi siz düşünün....)

  Kankanseri bir arkadaşım vardıı..sekisinci sınıfta bizim sınıftaydı fakat bir gün bile okula gelemedi...ben onu daha önceden tanımıyordum..fakat kanser olduğunu duyunca evine gittim ve tanıştım...arkadaş olduk çok iyi bir kız dedim içimden hep..keşke daha önceden tanışmış olsaydık...arada çağrılaşıyordukkkk..mesaj falan çekiyordum ona benn..onu sınıfa götürmek istedim fakat doktorlar kalabalığın onun için iyi olmayacağını söylemişler...baya üzülmüştük...

  doğum günüe çağırdı beni karşımda oynuyordu..çok güzel bir etek vardı üstünde saçları hafif hafif çıkmaya başlamıştı..ne kadarda seviniyordu....okul gitmek için ne kadarda can atıyorduuu..arkadaşlarından biri geç kaldı ne kadar da telaş etmişti...gelmicek diye..bütün gün ismail yk dinlemiştim sırf seviyolar diye hiç sevmedğimi halde..

  biliyor musunuz artık telefonuma çağrı gelmiyor..artık artık bazen nasıl kelimeler kifayesiz sözcükler nasıl eksik kalıyosa işte ben o noktadayım...

  bugün ablasını gördüm ve küçük kardeşini bana baktıklarını farkettim..içimden şöyle geçti acaba düşünüyorlar mıdır "neden benim kardeşimm bu kız böyle gezerken rahat rahat benim kardeşim 1 sene boyunca hastanelerde gezdi ve sonunda onu yaşamdan aldın ya bu kız ondan farklı ne yaptıı.." diye...

   o  zaman aslında yaşamın bizim için ne kadar büyük bir hediye olduğunu anladım...hala onun hayatta olmadığına inanamıyorum sanki yakında doğum günün kutlıyacağız...ve ben yine onu öpmeye kalkışacağım..ben bu hayata sahip olmak için hiç bişe vermedimm..o da vermemişti bu yüzden geri alınınca bişe diyemiyoruz...peki sana verilen bu can iiçin sen neler veriyorsun söylesene.....

      ay ışığında

sahil kenarındaydın

ay ışığında yüzün daha bir güzel geldi bana

elinde bir gül birini bekliyordun

ne kadar isterdim ben olmayı...

karşıdan hafif bir karaltı

yaklaştıkça yaklaştı

sen elllerinden tuttun.

Anladımki oydu

Sevdiğin gelmişti..

Siz yakomazu ben seni seyrettim

Sen üşüdüğü için ceketini sıyırırken

Ben yalnızlığımı giydim.

Usulca ağlayarak.

Yavaşça omzuna yaslayınca başını

Sıkııca sarılsım yalnızlığıma

Sanki bırakma beni der  gibi baktı sana

Elleri ellerinin içinde..

Yavaşça kalktınız banktan

Elini tuttu senin.

Kim bilir  kalbi nasılda çarptı o an

Ama unutma  ki benim gibi sensiz yaşamayı

Göze alarak sevmedi seni..

Ayrılma zamanı der gibi baktı gözlerin ona

O ise çoktan dalmıştı uykusuna

sen o an nasılki elini tutup

seni seviyorum dedin ya

o an bittin benim için

artık yoksunnn

çok istesende…

bu benim eserim oluyoooo......